Hello, helloooo,
Daar zijn we weer :-)
We hadden jullie achtergelaten in Alice Springs, maar in de tussentijd is er weer een heleboel gebeurd en er is het een en ander veranderd.
Ok, we beginnen bij het begin....Alice Springs.
Zoals de hele tijd in die contreien....aardig warm. Aangezien wij al veel hogere temperaturen (49 graden) gewend waren, viel het nog wel een beetje mee :-)
We hebben het reptile house, de orginele Alice Springs bij het historische telegraph station (dit keer niet een klein vijvertje, maar door regenval twee weken voordat wij er kwamen, veranderd in een echte rivier), Alice Springs Desert Park (met een heel interessante tour door een aboriginal guide, die onze zienswijze op de aboriginal cultuur enigzins heeft bijgesteld....onze vorige ontmoetingen met aboriginals hadden ons namelijk niet echt een positieve indruk gegeven (drank, schelden, drank, stinken, drank, bedelen, o ja en drank)).
Omdat we niet heel veel zin hadden om van Darwin, dezelfde weg weer terug te rijden naar three way point (iets boven Tennant Creek...daarover later meer) en dan de oversteek naar Cairns te maken door een stuk land waar niet zo heel veel te beleven is en eigenlijk alleen neer komt op: rijden, rijden, rijden (zou ongeveer 5 dagen kosten).........bij hoge temperaturen.....zonder airco, in een bus die we niet meer helemaal vertrouwen, hadden we besloten dat we tot Darwin zouden rijden en daar de bus te verkopen en met het vliegtuig naar Cairns te gaan. In Alice hebben we daarom een advertentie geplaatst in de hoop dat voordat we in Darwin zouden aankomen, iemand zou reageren. Maar dat was dus iets voor in Darwin.
Onze volgende route ging dus van Alice naar Tennant Creek (een ritje van een kilometertje of 600 - 700). De perceptie van afstand en tijd is hier heel anders ;-)
De eerste stop (nou ja behalve onze veel voorkomende benzine stops....dat kreng zuipt als een alcoholist in een bierbrouwerij.....nog een reden om hem te verkopen.....naast het feit dat hij ook al olie begon te lekken...kan niet goed zijn) was in Wycliff Well......UFO Capital of Australia. Er schijnen hier nogal veel UFO's gespot te worden en er zijn legio verhalen van Alien abduction.....Wheeeeeuuuhww: de australische X-files. Tis een klein plaatsje langs de Stuart Highway (roadhouse, fabriekje en een camping) met verder niets te beleven. COOOOOOL! Ik was Georgia even kwijt, maar die zat vrolijk te praten met een Alien familie ;-)
De tweede stop was uiteraard zo'n 100 km voor Tennant Creek.....juist, de Devils Marbels!!!
Een granieten berg die door tijd en erosie is omgevormd tot een landschap vol ronde, ovale en andere vormen rotsen. Knikker op knikker. Een heel mooi indrukwekkend geheel. Nou nemen we al verschrikkelijk veel foto's, maar hier hebben we echt een fotosessie gehouden, Holland's Next Top Model :-)
Georgia, ga jij eens tussen die twee knikkers staan en doe net of je ze uitelkaar duwt. Jeroen, klim eens tot halverwege die spleet en ga daar eens horizontaal in staan! Yep, we hebben ons prima vermaakt :-)
De laatste stop van de dag was in Tennant Creek waar we een camping hebben opgezocht en als doel hadden om de rest van de dag (zoals inmiddels gewoonte was geworden) in het zwembad door te brengen. Er was bijna niemand op de camping en in het zwembad kwamen we erachter dat de overige gasten allemaal nederlanders waren! We raakten aan de praat en kwamen te weten dat onze volgende bestemming (Mataranka/Katherine) waarschijnlijk zeer moeilijk te bereiken zou zijn omdat er op de Stuart Highway zo'n 140 km boven Tennant Creek een ongeluk was gebeurd waarbij een Road Train een aantal trailers met Cyanide was verloren die waren gekanteld en op de weg waren opengebarsten......Slik! Het opruimen duurde nu al een week en zou waarschijnlijk nog minimaal een week duren....slik, slik!!!! Overdag waren maanmannetjes de troep aan het opruimen waardoor er niemand langs gelaten werd en alleen 's avonds van 8 uur (als het dus al lang en breed donker is) tot 's morgens 6 uur was er een rijbaan open voor verkeer....slik, slik, slik!!!! Dat zou dus betekenen dat we heel vroeg weg moesten en 's nachts zouden moeten rijden (iets wat we van te voren hadden gezegt niet te willen doen met het oog op nachtelijke activiteit van dieren op de weg). We zijn dus maar naar het informatiecentrum gegaan voor aanvullende inlichtingen want het zou vervelend zijn om vroeg weg te gaan en vervolgens alsnog te stranden in de middle of nowhere voor een road block. Na een aantal telefoontjes met politie e.d., kregen we inderdaad het advies om voor 6 uur 's ochtends bij de plek van het ongeluk te zijn zodat we zouden worden doorgelaten. Ok :-(
Na een korte verkenning van Tennant Creek en omgeving zijn we dus vroeg naar de camping terug gegaan om vroeg te gaan slapen.
We zijn om 3 uur 's nachts opgestaan en om 3:20 uur reden we door een donker, verlaten, potentieel gevaarlijk landschap in de hoop niet een hele dag voor een road block te hoeven wachten. Het begin was heel voorzichtig.......ons busje zou een aanrijding met een kangeroo zeker niet overleven :-( Maar op een gegeven moment werden we ingehaald door een stevige jeep met een joekel van een bull bar, dus daar konden we mooi achteraan rijden met het idee dat hij mooi alles voor ons van de weg (Kangeroos, Emoes, koeien, kamelen etc.) zou schoonvegen. Gelukkig niets tegen gekomen en om 5 uur waren we bij de roadblock waar we door de officer in charge keurig werden doorgelaten mits we onze ramen dicht zouden laten en onze airco (wat is dat?????) uit zouden doen! Pfew, we've made it.
Daarna zijn we rustig (nog steeds kans op dieren voor je koplampen) doorgereden (onze gids jeep reed toch een beetje te hard, dus rustig nu maar).
Ik (Jeroen) heb wel de op een na mooiste zonsopkomst van mijn leven gezien (de mooiste die komt namelijk later nog voorbij).
Daar zijn we weer :-)
We hadden jullie achtergelaten in Alice Springs, maar in de tussentijd is er weer een heleboel gebeurd en er is het een en ander veranderd.
Ok, we beginnen bij het begin....Alice Springs.
Zoals de hele tijd in die contreien....aardig warm. Aangezien wij al veel hogere temperaturen (49 graden) gewend waren, viel het nog wel een beetje mee :-)
We hebben het reptile house, de orginele Alice Springs bij het historische telegraph station (dit keer niet een klein vijvertje, maar door regenval twee weken voordat wij er kwamen, veranderd in een echte rivier), Alice Springs Desert Park (met een heel interessante tour door een aboriginal guide, die onze zienswijze op de aboriginal cultuur enigzins heeft bijgesteld....onze vorige ontmoetingen met aboriginals hadden ons namelijk niet echt een positieve indruk gegeven (drank, schelden, drank, stinken, drank, bedelen, o ja en drank)).
Omdat we niet heel veel zin hadden om van Darwin, dezelfde weg weer terug te rijden naar three way point (iets boven Tennant Creek...daarover later meer) en dan de oversteek naar Cairns te maken door een stuk land waar niet zo heel veel te beleven is en eigenlijk alleen neer komt op: rijden, rijden, rijden (zou ongeveer 5 dagen kosten).........bij hoge temperaturen.....zonder airco, in een bus die we niet meer helemaal vertrouwen, hadden we besloten dat we tot Darwin zouden rijden en daar de bus te verkopen en met het vliegtuig naar Cairns te gaan. In Alice hebben we daarom een advertentie geplaatst in de hoop dat voordat we in Darwin zouden aankomen, iemand zou reageren. Maar dat was dus iets voor in Darwin.
Onze volgende route ging dus van Alice naar Tennant Creek (een ritje van een kilometertje of 600 - 700). De perceptie van afstand en tijd is hier heel anders ;-)
De eerste stop (nou ja behalve onze veel voorkomende benzine stops....dat kreng zuipt als een alcoholist in een bierbrouwerij.....nog een reden om hem te verkopen.....naast het feit dat hij ook al olie begon te lekken...kan niet goed zijn) was in Wycliff Well......UFO Capital of Australia. Er schijnen hier nogal veel UFO's gespot te worden en er zijn legio verhalen van Alien abduction.....Wheeeeeuuuhww: de australische X-files. Tis een klein plaatsje langs de Stuart Highway (roadhouse, fabriekje en een camping) met verder niets te beleven. COOOOOOL! Ik was Georgia even kwijt, maar die zat vrolijk te praten met een Alien familie ;-)
De tweede stop was uiteraard zo'n 100 km voor Tennant Creek.....juist, de Devils Marbels!!!
Een granieten berg die door tijd en erosie is omgevormd tot een landschap vol ronde, ovale en andere vormen rotsen. Knikker op knikker. Een heel mooi indrukwekkend geheel. Nou nemen we al verschrikkelijk veel foto's, maar hier hebben we echt een fotosessie gehouden, Holland's Next Top Model :-)
Georgia, ga jij eens tussen die twee knikkers staan en doe net of je ze uitelkaar duwt. Jeroen, klim eens tot halverwege die spleet en ga daar eens horizontaal in staan! Yep, we hebben ons prima vermaakt :-)
De laatste stop van de dag was in Tennant Creek waar we een camping hebben opgezocht en als doel hadden om de rest van de dag (zoals inmiddels gewoonte was geworden) in het zwembad door te brengen. Er was bijna niemand op de camping en in het zwembad kwamen we erachter dat de overige gasten allemaal nederlanders waren! We raakten aan de praat en kwamen te weten dat onze volgende bestemming (Mataranka/Katherine) waarschijnlijk zeer moeilijk te bereiken zou zijn omdat er op de Stuart Highway zo'n 140 km boven Tennant Creek een ongeluk was gebeurd waarbij een Road Train een aantal trailers met Cyanide was verloren die waren gekanteld en op de weg waren opengebarsten......Slik! Het opruimen duurde nu al een week en zou waarschijnlijk nog minimaal een week duren....slik, slik!!!! Overdag waren maanmannetjes de troep aan het opruimen waardoor er niemand langs gelaten werd en alleen 's avonds van 8 uur (als het dus al lang en breed donker is) tot 's morgens 6 uur was er een rijbaan open voor verkeer....slik, slik, slik!!!! Dat zou dus betekenen dat we heel vroeg weg moesten en 's nachts zouden moeten rijden (iets wat we van te voren hadden gezegt niet te willen doen met het oog op nachtelijke activiteit van dieren op de weg). We zijn dus maar naar het informatiecentrum gegaan voor aanvullende inlichtingen want het zou vervelend zijn om vroeg weg te gaan en vervolgens alsnog te stranden in de middle of nowhere voor een road block. Na een aantal telefoontjes met politie e.d., kregen we inderdaad het advies om voor 6 uur 's ochtends bij de plek van het ongeluk te zijn zodat we zouden worden doorgelaten. Ok :-(
Na een korte verkenning van Tennant Creek en omgeving zijn we dus vroeg naar de camping terug gegaan om vroeg te gaan slapen.
We zijn om 3 uur 's nachts opgestaan en om 3:20 uur reden we door een donker, verlaten, potentieel gevaarlijk landschap in de hoop niet een hele dag voor een road block te hoeven wachten. Het begin was heel voorzichtig.......ons busje zou een aanrijding met een kangeroo zeker niet overleven :-( Maar op een gegeven moment werden we ingehaald door een stevige jeep met een joekel van een bull bar, dus daar konden we mooi achteraan rijden met het idee dat hij mooi alles voor ons van de weg (Kangeroos, Emoes, koeien, kamelen etc.) zou schoonvegen. Gelukkig niets tegen gekomen en om 5 uur waren we bij de roadblock waar we door de officer in charge keurig werden doorgelaten mits we onze ramen dicht zouden laten en onze airco (wat is dat?????) uit zouden doen! Pfew, we've made it.
Daarna zijn we rustig (nog steeds kans op dieren voor je koplampen) doorgereden (onze gids jeep reed toch een beetje te hard, dus rustig nu maar).
Ik (Jeroen) heb wel de op een na mooiste zonsopkomst van mijn leven gezien (de mooiste die komt namelijk later nog voorbij).
Toen het al lang en breed licht was kregen we te maken met een apart verschijnsel......een "sprinkhanenhagelbui"! Over een afstand van 400 meter was de Stuart Highway bezaaid met sprinkhanen (locus, niet van die kleintjes maar echte joekels) die op het moment dat wij langs reden, allemaal opsprongen. Het leek wel of we van alle kanten bekogeld werden met stenen! Ik heb er duizenden doodgereden....de auto zat onder de sprinkhanen, sprinkhanen resten en een geel goedje dat ik hou op sprinkhanen bloed. Gadver! :-(
We kwamen echter wel lekker vroeg aan in Mataranka (ja, als je al om 3:20 uur vertrekt ben je ook snel op de plaats van bestemming), bekend om zijn thermische poelen. Zwemkleding aan dus voor een verfrissende duik..........dachten we!
Het "zwembad" is twee jaar geleden overgenomen door een zwerm flying foxes (vleermuizen) en dat zijn er inmiddels duizenden. De stank en het lawaai dat die beesten produceren is ondraaglijk. Het water was aardig helder in het midden (komt rechtstreeks uit de grond) maar aan de zijkant dreef er een lekker dikke drap op....kan niet gezond zijn vonden wij, dus maar niet gezwommen! Toen we weer bij onze Hiace kwamen hadden een aantal pauwen zich te goed gedaan aan het sprinkhanen maal op onze auto zodat ie weer aardig schoon was....thank you wildlife for cleaning your own mess :-)
We kwamen echter wel lekker vroeg aan in Mataranka (ja, als je al om 3:20 uur vertrekt ben je ook snel op de plaats van bestemming), bekend om zijn thermische poelen. Zwemkleding aan dus voor een verfrissende duik..........dachten we!
Het "zwembad" is twee jaar geleden overgenomen door een zwerm flying foxes (vleermuizen) en dat zijn er inmiddels duizenden. De stank en het lawaai dat die beesten produceren is ondraaglijk. Het water was aardig helder in het midden (komt rechtstreeks uit de grond) maar aan de zijkant dreef er een lekker dikke drap op....kan niet gezond zijn vonden wij, dus maar niet gezwommen! Toen we weer bij onze Hiace kwamen hadden een aantal pauwen zich te goed gedaan aan het sprinkhanen maal op onze auto zodat ie weer aardig schoon was....thank you wildlife for cleaning your own mess :-)
In Mataranka zelf hebben we de "bull" termitenheuvel opgezocht (ik had hem in een boekje zien staan en ik moest daarmee op de foto) en een eindje verder zou nog een thermische zwemplaats zijn........yep, weer vleermuizen (niet zoveel dit keer) en omdat het hier niet voor niets regenseizoen is, was er nogal veel water...snelstromend! Een beetje bruin viezige drap met kans op krokodillen.......Zeker niet zwemmen dus!
We wilden graag de jumping crocodiles cruise doen waar we een foldertje van hadden. Ze verleiden op zo'n cruise de grote salties (de mensenetende krokodillen) met een stuk vlees aan een stuk touw om uit het water te springen. Deze cruises worden gehouden op de Adelaide River, maar wij dachten dat het het plaatsje Adelaide River was (onder Katherine), waar we dus doelloos hebben rondgereden op zoek naar een groot reclame bord zoals in het foldertje werd aangegeven.......na intensiever bestuderen van het kaartje, kwamen we erachter dat ze de daadwerkelijk Adelaide rivier, vlakbij Kakadu National Park (vlakbij Darwin) bedoelden..........ja, het was heel vroeg die ochtend :-P Dit gingen we later dus doen!
We zijn daarna maar snel doorgereden naar Katherine. Na wat informatie ingewonnen te hebben bij het infocentrum (standaard in iedere plaats die we bezoeken) en wat boodschappen, hebben we snel een camping opgezocht, zijn we het zwembad ingedoken en vervolgens aan de rand van het zwembad half in slaap gevallen (het was een lange dag vanaf 3 uur 's nachts/'s morgens)
's avonds hebben we een heerlijk valentijnsdiner gehad in het restaurant...ja, 14 februari hè :-)
Zegt ons beide niet zoveel, maar we waren er toch en hier wordt dat nogal gevierd....dus: when in Rome? :-)
De volgende dag zijn we naar de Katherine Gorges gegaan. Ronald wel bekend! (ik dacht dat dat in Queensland was toen we daar de vorige keer waren, maar het is toch echt in Northern Territory). Vanwege het hoge waterpeil was alleen de eerste gorge toegangkelijk, maar het was er niet minder mooi om (o my god, wat nemen wij een boel foto's) Omdat de tour (we waren met een guide op een boot) normaal ook naar de tweede gorge gaat, gingen we nu een tweede keer van boord voor een kort stukje lopen door de bush waar we bij een fantastische waterval uitkwamen.....wat heeft onze moeder aarde toch een boel kunstwerken in haar bezit :-)
Op de camping zijn we in contact gekomen met een australisch vakantievierend, hele land doortrekkend echtpaar (Greg en Lynn), waar we veel aan hebben gehad. Vooral wat betreft het verdrijven van mozzies en verlichten van insectenbeten! We zijn ze later in Darwin nogmaals tegengekomen. Heel gezellig!
Van Katherine (ik kon een foto van mij met het plaatsnaambord niet weerstaan speciaal voor mijn moeder.....ok, de naam wordt een beetje anders gespeld, maar het klinkt hetzelfde als jouw naam) zijn we naar Bachelor gereden. De toegangspoort tot Litchfield National park! We hadden besloten om Kakadu over te slaan. Ja, het is hier dan wel minder warm dan in de woestijn, maar ook een heel stuk vochtiger. Dus ondanks het feit dat het maar 36 graden is, voelt het aan als 50. Alles is klam en niks droogt op. Na 1 keer douchen blijf je de hele dag klam...yak! We wilden ons verblijf in the TOP END (het noorden van NT) daarom maar een beetje inkorten (en Kakadu zou toch twee tot drie dagen kosten) zodat we in Cairns ook wat langer zouden kunnen blijven waarover later meer ;-)
In Bachelor hoorden we dat onze keuze ook een juiste was want vanwege hevige regenval de dagen voor onze aankomst, was Kakadu gesloten. De watervallen en de overige bezienswaardigheden waren ontoegangkelijk....yipeee!
Litchfield had geen last van floodings gehad, dus die was gewoon open en door het geringere oppervlakte makkelijk in 1 dag te doen :-))))))
Na het inchecken op een camping in Bachelor zijn we daarom direct doorgereden naar Litchfield NP. De verlokking van watervallen, glasheldere, krokodilvrije poelen waar je mag zwemmen klonk ons uitstekend in de oren bij dit klamme, hete weer :-)
Uiteraard de Magnetic termite mounds en de Cathedral termite mounds (zo'n 5 meter hoog) bezocht en toen meteen onze zwemkleren aangetrokken voor een bezoekje aan de Buley rockhole (zeer geliefd zwem/badderplaats onder de locals).......Heerlijk!!!!!!! Zwemmen in kristalhelder water en douchen en relaxen onder een klein watervalletje (met de liefde bedrijfende leguanen als gezelschap).
Ons volgende "zwembad" was de Florence Falls met de mooiste foto die ik tot nu toe heb gemaakt :-) Georgia als zeemeermin voor twee watervallen....een plaatje! 
Nog twee dingen op het programma in Litchfield (ja, die off-road shit doen we niet meer alleen nog maar sealed road voor dit busje, hoeven we hem ook niet meer schoon te maken): Tomler falls en Wangi falls. Na een zonnige dag begon de lucht er toch een beetje dreigend uit te zien, dus eerst maar het verste Wangi en dan op de terugweg Tomler.
In beide watervallen met poelen/riviertjes mag je toch niet zwemmen vanwege krokodillen gevaar (dit keer zowel de freshies als de salties ivm het hoge waterpeil van rivieren waardoor de salties nu ook in de gebieden van de freshies voorkomen) dus dit waren kijken, genieten, fotograferen en vertrekken plaatsen. Heel mooi, vooral Wangi.
Bij Tomler falls begon het een beetje te regenen waarna we na een korte sprint naar de auto midden in een tropische regenbui terecht kwamen. Het viel nog wel een beetje mee, dus we zijn rustig terug naar Bachelor gereden. Gelukkig hield de regen op bij de grens van het park en kwamen we redelijk droog aan op de camping. Een paar aparte gasten ontmoet daar.
Het heftigste kwam echter toen we in onze bus zaten en ons klaar maakten voor de nacht. We kregen een geweldige lichtshow te zien van moeder natuur. Donder en lichtflisten in een pikzwarte hemel waarna de hemel zich opende voor bakken regen en we midden in een tropische donderstorm zaten. De bliksem sloeg in waarna het hele gebied zonder stroom zat en alles nog donkerder was dan het al was met alleen om de tien seconden licht van weerlicht. Wow, dat was een heftige nacht!
Ons busje is niet helemaal waterdicht, dus 's morgens hadden we een aantal natte dingen en zoals gewoonlijk was en bleef alles klam aanvoelen. De dag was echter weer aardig heet aan het worden. Welcome to the tropics :-)
We zijn weer vroeg vertrokken met als eindbestemming Darwin met onderweg twee tussenbestemmingen.
Als eerste het Territory Wildlife Park, waar we vooral heel erg genoten hebben van de kangeroos, wallibies etc en waar we een heel mooie bird of prey show hebben gezien. Daarna zijn we richting Arnhemland gegaan voor de tweede bestemming: de Adelaide River........YEAH, WE HEBBEN HET DAN TOCH GEVONDEN!!!!
De jumping crocodile cruise!
Op een boot de croc infested Adelaide River op waar de joekels (5 meter en groter) van salties liggen te wachten op een sappig maaltje.......als er geen mensen in het water vallen dan nemen we wel genoegen met een stuk rauw vlees. De crocs zwemmen om de boot heen en kijken door de ramen wat voor lekkers er is (mensen dus) en blijven lekker stalken. De mensen van de jumping crocodile cruise hebben echter uitgevonden dat als je een stuk vlees aan een touw in het water bungelt voor de neus van een krokodil en dit omhoog trekt, de croc zijn achterlichaam in het water laat zakken, krachtig met zijn staart omoog zwemt waarna hij/zij in staat is om zijn hele lichaam uit het water te katapulteren en iets of iemand uit de lucht te plukken met zijn krachtige kaken. Hij springt dus echt uit het water de lucht in....vandaar de naam "Jumping Crocodile" Ik vind krokodillen fascinerende dieren dus ik heb echt genoten...Georgia vond het vooral enge beesten :-)
Na dit enerverende uitstapje zijn we teruggereden naar Darwin en hebben we een Big 4 (camping) opgezocht. Hier kwamen we onze vrienden Greg en Lynn weer tegen. Wat is de wereld toch klein. En wat zijn australiers toch aardige mensen!
We hebben Darwin verkend.....vooral een saaie stad waar weinig te beleven is. We zijn de visjes (ahum......joekels) wezen voeren in de haven (wat heel leuk was), maar verder is er weinig meer te doen in Darwin.
O ja, we werden van het ene op het andere moment nog wel overvallen door een tropische regenbui waarbij we lekker hebben staan schuilen onder een afdakje met helaas de luidruchtige, scheldende, drinkende aboriginals. Nog niemand had gereageerd op onze advertentie :-( De garages, dealers en opkopers hadden geen interesse in een auto met NSW kentekenplaten (veel te duur om in NT te laten registreren). We hadden dus maar besloten om gebruik te maken van onze buyback garantie. Slechte deal waarbij we maar weinig geld zouden terugkrijgen voor onze auto. De gast die ons hielp van de TAB had echter een betere deal voor ons door de auto door te verkopen aan andere backpackers die hij kende en wilde helpen. Meteen gedaan dus. Niet heel veel geld gekregen maar beter dan verwacht. De auto heeft ons wel geld gekost, maar we waren hem toch kwijt voor een redelijk bedrag en hij heeft ons overal gebracht waar we wilden. Dus met een gerust hart afscheid genomen van onze good old Hiace :-) Ehh, wel old, maar laten we het maar daar op laten :-)
Onze laatse nacht in Darwin hebben we doorgebracht in het Darwin Airport Resort Hotel.
Een echt bed, met onze eigen badkamer en weer eens een keer TV, en AIRCO........Geweldig.
Onze vlucht naar Cairns ging 's ochtends om 6:05 uur. en twee en een half uur later zaten we in Cairns. Onderweg hebben we de mooiste zonsopgang ooit gezien. Een lucht die paars, oranje, blauw, geel , rood en alle schakeringen aan kleuren daartussen is....geweldig!!!!!
In tweeeneenhalf uur hebben we dus zomaar 5 dagen gewonnen :-)
We hadden al een hotel geboekt via internet en daarna zijn we de stad ingegaan voor het boeken van een activiteit die je moet doen als je in de stad aan de Great Barrier Reef bent......Leren DUIKEN!
De volgende twee dagen hebben we dus de ene helft in het klaslokaal doorgebracht om de theorie van het duiken te leren en de andere helft in het zwembad gelegen met onze gear om en allerlei trainingen gedaan om de praktische dingen van het duiken te leren. De drie dagen daarna hebben we doorgebracht op een "liveaboard" boot midden op de oceaan op de great barrier reef voor nog 4 trainingsduiken en daarna nog 5 certified diver duiken (als je je certificaat gehaald hebt that is) waaronder 1 nachtduik.
We kijken hier een beetje dubbel op terug. Op zich was het echt geweldig en we hebben alletwee ons certificaat gehaald. Het was alleen heel jammer dat ondanks de zeeziektabletten, Georgia op de 80 km tocht op de boot naar het Reef, enorm zeeziek is geworden en zich verschrikkelijk beroerd voelde. (René, de terugweg van Terschelling naar Harlingen voor Anna Caspari waar Georgia de vissen voerde, was er niks bij!) De tweede dag aan boord ging het iets beter (we lagen dan ook onder bescherming van het rif) maar ze bleef zich beroerd voelen.
Ondanks dit heeft ze alle trainingsduiken toch met goed resultaat volbracht. En we hebben samen nog een certified recreational dive gedaan. Is het een kanjer of niet? Daarna hield ze het duiken voor gezien want onderwater ging het goed, maar zodra ze aan de oppervlakte kwam werd ze vreselijk beroerd door de deining. Het was ook niet optimaal weer. Best wel veel golfslag en helaas was het nogal regenachtig daar midden op de oceaan.
We wilden graag de jumping crocodiles cruise doen waar we een foldertje van hadden. Ze verleiden op zo'n cruise de grote salties (de mensenetende krokodillen) met een stuk vlees aan een stuk touw om uit het water te springen. Deze cruises worden gehouden op de Adelaide River, maar wij dachten dat het het plaatsje Adelaide River was (onder Katherine), waar we dus doelloos hebben rondgereden op zoek naar een groot reclame bord zoals in het foldertje werd aangegeven.......na intensiever bestuderen van het kaartje, kwamen we erachter dat ze de daadwerkelijk Adelaide rivier, vlakbij Kakadu National Park (vlakbij Darwin) bedoelden..........ja, het was heel vroeg die ochtend :-P Dit gingen we later dus doen!
We zijn daarna maar snel doorgereden naar Katherine. Na wat informatie ingewonnen te hebben bij het infocentrum (standaard in iedere plaats die we bezoeken) en wat boodschappen, hebben we snel een camping opgezocht, zijn we het zwembad ingedoken en vervolgens aan de rand van het zwembad half in slaap gevallen (het was een lange dag vanaf 3 uur 's nachts/'s morgens)
's avonds hebben we een heerlijk valentijnsdiner gehad in het restaurant...ja, 14 februari hè :-)
Zegt ons beide niet zoveel, maar we waren er toch en hier wordt dat nogal gevierd....dus: when in Rome? :-)
De volgende dag zijn we naar de Katherine Gorges gegaan. Ronald wel bekend! (ik dacht dat dat in Queensland was toen we daar de vorige keer waren, maar het is toch echt in Northern Territory). Vanwege het hoge waterpeil was alleen de eerste gorge toegangkelijk, maar het was er niet minder mooi om (o my god, wat nemen wij een boel foto's) Omdat de tour (we waren met een guide op een boot) normaal ook naar de tweede gorge gaat, gingen we nu een tweede keer van boord voor een kort stukje lopen door de bush waar we bij een fantastische waterval uitkwamen.....wat heeft onze moeder aarde toch een boel kunstwerken in haar bezit :-)
Op de camping zijn we in contact gekomen met een australisch vakantievierend, hele land doortrekkend echtpaar (Greg en Lynn), waar we veel aan hebben gehad. Vooral wat betreft het verdrijven van mozzies en verlichten van insectenbeten! We zijn ze later in Darwin nogmaals tegengekomen. Heel gezellig!
Van Katherine (ik kon een foto van mij met het plaatsnaambord niet weerstaan speciaal voor mijn moeder.....ok, de naam wordt een beetje anders gespeld, maar het klinkt hetzelfde als jouw naam) zijn we naar Bachelor gereden. De toegangspoort tot Litchfield National park! We hadden besloten om Kakadu over te slaan. Ja, het is hier dan wel minder warm dan in de woestijn, maar ook een heel stuk vochtiger. Dus ondanks het feit dat het maar 36 graden is, voelt het aan als 50. Alles is klam en niks droogt op. Na 1 keer douchen blijf je de hele dag klam...yak! We wilden ons verblijf in the TOP END (het noorden van NT) daarom maar een beetje inkorten (en Kakadu zou toch twee tot drie dagen kosten) zodat we in Cairns ook wat langer zouden kunnen blijven waarover later meer ;-)
In Bachelor hoorden we dat onze keuze ook een juiste was want vanwege hevige regenval de dagen voor onze aankomst, was Kakadu gesloten. De watervallen en de overige bezienswaardigheden waren ontoegangkelijk....yipeee!
Litchfield had geen last van floodings gehad, dus die was gewoon open en door het geringere oppervlakte makkelijk in 1 dag te doen :-))))))
Na het inchecken op een camping in Bachelor zijn we daarom direct doorgereden naar Litchfield NP. De verlokking van watervallen, glasheldere, krokodilvrije poelen waar je mag zwemmen klonk ons uitstekend in de oren bij dit klamme, hete weer :-)
Uiteraard de Magnetic termite mounds en de Cathedral termite mounds (zo'n 5 meter hoog) bezocht en toen meteen onze zwemkleren aangetrokken voor een bezoekje aan de Buley rockhole (zeer geliefd zwem/badderplaats onder de locals).......Heerlijk!!!!!!! Zwemmen in kristalhelder water en douchen en relaxen onder een klein watervalletje (met de liefde bedrijfende leguanen als gezelschap).
Ons volgende "zwembad" was de Florence Falls met de mooiste foto die ik tot nu toe heb gemaakt :-) Georgia als zeemeermin voor twee watervallen....een plaatje! Nog twee dingen op het programma in Litchfield (ja, die off-road shit doen we niet meer alleen nog maar sealed road voor dit busje, hoeven we hem ook niet meer schoon te maken): Tomler falls en Wangi falls. Na een zonnige dag begon de lucht er toch een beetje dreigend uit te zien, dus eerst maar het verste Wangi en dan op de terugweg Tomler.
In beide watervallen met poelen/riviertjes mag je toch niet zwemmen vanwege krokodillen gevaar (dit keer zowel de freshies als de salties ivm het hoge waterpeil van rivieren waardoor de salties nu ook in de gebieden van de freshies voorkomen) dus dit waren kijken, genieten, fotograferen en vertrekken plaatsen. Heel mooi, vooral Wangi.Bij Tomler falls begon het een beetje te regenen waarna we na een korte sprint naar de auto midden in een tropische regenbui terecht kwamen. Het viel nog wel een beetje mee, dus we zijn rustig terug naar Bachelor gereden. Gelukkig hield de regen op bij de grens van het park en kwamen we redelijk droog aan op de camping. Een paar aparte gasten ontmoet daar.
Het heftigste kwam echter toen we in onze bus zaten en ons klaar maakten voor de nacht. We kregen een geweldige lichtshow te zien van moeder natuur. Donder en lichtflisten in een pikzwarte hemel waarna de hemel zich opende voor bakken regen en we midden in een tropische donderstorm zaten. De bliksem sloeg in waarna het hele gebied zonder stroom zat en alles nog donkerder was dan het al was met alleen om de tien seconden licht van weerlicht. Wow, dat was een heftige nacht!
Ons busje is niet helemaal waterdicht, dus 's morgens hadden we een aantal natte dingen en zoals gewoonlijk was en bleef alles klam aanvoelen. De dag was echter weer aardig heet aan het worden. Welcome to the tropics :-)
We zijn weer vroeg vertrokken met als eindbestemming Darwin met onderweg twee tussenbestemmingen.
Als eerste het Territory Wildlife Park, waar we vooral heel erg genoten hebben van de kangeroos, wallibies etc en waar we een heel mooie bird of prey show hebben gezien. Daarna zijn we richting Arnhemland gegaan voor de tweede bestemming: de Adelaide River........YEAH, WE HEBBEN HET DAN TOCH GEVONDEN!!!!
De jumping crocodile cruise!
Op een boot de croc infested Adelaide River op waar de joekels (5 meter en groter) van salties liggen te wachten op een sappig maaltje.......als er geen mensen in het water vallen dan nemen we wel genoegen met een stuk rauw vlees. De crocs zwemmen om de boot heen en kijken door de ramen wat voor lekkers er is (mensen dus) en blijven lekker stalken. De mensen van de jumping crocodile cruise hebben echter uitgevonden dat als je een stuk vlees aan een touw in het water bungelt voor de neus van een krokodil en dit omhoog trekt, de croc zijn achterlichaam in het water laat zakken, krachtig met zijn staart omoog zwemt waarna hij/zij in staat is om zijn hele lichaam uit het water te katapulteren en iets of iemand uit de lucht te plukken met zijn krachtige kaken. Hij springt dus echt uit het water de lucht in....vandaar de naam "Jumping Crocodile" Ik vind krokodillen fascinerende dieren dus ik heb echt genoten...Georgia vond het vooral enge beesten :-)
Na dit enerverende uitstapje zijn we teruggereden naar Darwin en hebben we een Big 4 (camping) opgezocht. Hier kwamen we onze vrienden Greg en Lynn weer tegen. Wat is de wereld toch klein. En wat zijn australiers toch aardige mensen!
We hebben Darwin verkend.....vooral een saaie stad waar weinig te beleven is. We zijn de visjes (ahum......joekels) wezen voeren in de haven (wat heel leuk was), maar verder is er weinig meer te doen in Darwin.
O ja, we werden van het ene op het andere moment nog wel overvallen door een tropische regenbui waarbij we lekker hebben staan schuilen onder een afdakje met helaas de luidruchtige, scheldende, drinkende aboriginals. Nog niemand had gereageerd op onze advertentie :-( De garages, dealers en opkopers hadden geen interesse in een auto met NSW kentekenplaten (veel te duur om in NT te laten registreren). We hadden dus maar besloten om gebruik te maken van onze buyback garantie. Slechte deal waarbij we maar weinig geld zouden terugkrijgen voor onze auto. De gast die ons hielp van de TAB had echter een betere deal voor ons door de auto door te verkopen aan andere backpackers die hij kende en wilde helpen. Meteen gedaan dus. Niet heel veel geld gekregen maar beter dan verwacht. De auto heeft ons wel geld gekost, maar we waren hem toch kwijt voor een redelijk bedrag en hij heeft ons overal gebracht waar we wilden. Dus met een gerust hart afscheid genomen van onze good old Hiace :-) Ehh, wel old, maar laten we het maar daar op laten :-)Onze laatse nacht in Darwin hebben we doorgebracht in het Darwin Airport Resort Hotel.
Een echt bed, met onze eigen badkamer en weer eens een keer TV, en AIRCO........Geweldig.
Onze vlucht naar Cairns ging 's ochtends om 6:05 uur. en twee en een half uur later zaten we in Cairns. Onderweg hebben we de mooiste zonsopgang ooit gezien. Een lucht die paars, oranje, blauw, geel , rood en alle schakeringen aan kleuren daartussen is....geweldig!!!!!
In tweeeneenhalf uur hebben we dus zomaar 5 dagen gewonnen :-)
We hadden al een hotel geboekt via internet en daarna zijn we de stad ingegaan voor het boeken van een activiteit die je moet doen als je in de stad aan de Great Barrier Reef bent......Leren DUIKEN!
De volgende twee dagen hebben we dus de ene helft in het klaslokaal doorgebracht om de theorie van het duiken te leren en de andere helft in het zwembad gelegen met onze gear om en allerlei trainingen gedaan om de praktische dingen van het duiken te leren. De drie dagen daarna hebben we doorgebracht op een "liveaboard" boot midden op de oceaan op de great barrier reef voor nog 4 trainingsduiken en daarna nog 5 certified diver duiken (als je je certificaat gehaald hebt that is) waaronder 1 nachtduik.
We kijken hier een beetje dubbel op terug. Op zich was het echt geweldig en we hebben alletwee ons certificaat gehaald. Het was alleen heel jammer dat ondanks de zeeziektabletten, Georgia op de 80 km tocht op de boot naar het Reef, enorm zeeziek is geworden en zich verschrikkelijk beroerd voelde. (René, de terugweg van Terschelling naar Harlingen voor Anna Caspari waar Georgia de vissen voerde, was er niks bij!) De tweede dag aan boord ging het iets beter (we lagen dan ook onder bescherming van het rif) maar ze bleef zich beroerd voelen.
Ondanks dit heeft ze alle trainingsduiken toch met goed resultaat volbracht. En we hebben samen nog een certified recreational dive gedaan. Is het een kanjer of niet? Daarna hield ze het duiken voor gezien want onderwater ging het goed, maar zodra ze aan de oppervlakte kwam werd ze vreselijk beroerd door de deining. Het was ook niet optimaal weer. Best wel veel golfslag en helaas was het nogal regenachtig daar midden op de oceaan.
Ik heb nog een aantal duiken gedaan met mijn nieuwe duikbuddy Darren uit Schotland. We hebben hele mooie dingen gezien op de verschillende duiksites: enorme schildpadden, white tip reef sharks, Nemo :-) , grote rays (gelukkig niet de stingrays), de spotted porquepine fish (spelling kan fout zijn maar who cares), de joekels van sweet lip vissen, inktvissen, en al die andere kleurrijke vissen die je maar kunt vinden in het koraal (rood koraal, blauw koraal, groen koraal, oranje koraal, vingerkoraal, brain koraal etc., etc., etc.). Wow, mooi die onderwaterwereld. Ik was best wel zenuwachtig voor de nightdive, vooral omdat er haaien om de boot heen zwommen waar iedereen wild enthousiast over was, maar die van mij best wel weg mochten blijven. Ter geruststelling: dit zijn niet die agressieve bull sharks of die joekels van great white sharks, maar het soort dat eerder bang voor mensen zijn en bij voorkeur wegzwemmen dan dat ze naar je toe komen. Op de nachtduik heb ik onder water 1 haai in de verte gezien en tijdens onze vrije duik de derde dag waarbij Darren en ik een stuk voorbij onze marker (het blijft lastig zo'n kompas onder water) zwommen, kwamen we heel dicht bij een haai die op de grond lag te slapen. Hij zwom een stukje weg waarna we hem na een tijdje weer tegenkwamen. Daarna hebben we ons kompas op een andere koers gezet zoals verteld tijdens de briefing en....jawel, toen kwamen we ons vriendje white tip reef shark weer tegenkwamen (toen ging hij er maar definitief vandoor in de diepte) wij zaten al op 18 meter (ons maximum als certified open water diver) en hebben hem toen maar gelaten. Onderwater hebben we elkaar enorme high fives gegeven.....haaien blijven toch fascinerende dieren en spreken toch heel erg tot de verbeelding. Mijn angst voor haaien (die ik had opgebouwd sinds ik de film Jaws gezien heb) is hiermee voorbij. Ok, ik zou niet in Zuid Afrika gaan duiken tussen de Great White sharks of de Bull sharks :-/
We hebben ook Brian (de vrouwlijke schildpad zo groot als een eettafel) gezien. Mooi man! Ik noem het de Nemo schildpad. Wow!!!!!!!
Enniewee, na drie dagen van duiken, eten, duiken, eten, duiken, eten, slapen (het voedsel was echt heerlijk en overvloedig...ik wist niet dat ik zoveel kon eten op een dag), Georgia heeft 5 duiken gedaan (wat een hele prestatie was omdat ze zich constant beroerd voelde) en ik 8 (ik heb een overgeslagen omdat ik te moe was na de vroege ochtend duik om 6:30 uur en liever even twee uurtjes ging slapen om weer voldoende energie te hebben voor de 11:00 uur duik) met een groep hele aardige mensen, was het tijd om weer de drieeneenhalf uur durende boottocht naar Cairns te maken......en dat ging ruig! Het weer was van cloudy omgeslagen naar windy en de zee conditie was omgeslagen van slight chop naar big waves. De boot maakte echt hoeken van 45 graden waar je op het ene moment de lucht zag en het andere moment de zee. De terugweg was voor Georgia en een helehoop andere mensen op deze trip niet fijn en het aantal groene gezichten was niet op 1 hand te tellen.
Na aankomst in Cairns was iedereen weer helemaal bij positieven en hebben we 's avonds nog een leuk afscheidsetentje gehad.
Ons duikgroepje (de middelvinger is het nachtteken
voor 100 bar lucht in tank)
We hebben nu (na drie dagen op zee geleefd te hebben) echter last van zeebenen. Alles lijkt te bewegen!
Ok, dat was een heel lang verhaal....ja, Jeroen...dat mag ook wel weer eens na twee weken radio silence ;-)
Morgen gaan we via de kabelbaan naar Kuranda (the city in the rainforest) en dan kunnen we overmorgen (dat zal dan woensdag 28 februari zijn....ja we vergeten alle besef van tijd) onze huurcamper ophalen. We hebben nog maar 18 dagen een camper nodig om naar Sydney te komen dus huren is dan de beste optie (is tevens een beetje luxer met airco etc. en rijdt ook meteen een stuk zuiniger....niet de 1 op 5 of 6 zoals de hiace).
Ok, dat was het dan wel weer voor nu en we houden jullie op de hoogte van andere belevenissen en avonturen.
Ok, dat was een heel lang verhaal....ja, Jeroen...dat mag ook wel weer eens na twee weken radio silence ;-)
Morgen gaan we via de kabelbaan naar Kuranda (the city in the rainforest) en dan kunnen we overmorgen (dat zal dan woensdag 28 februari zijn....ja we vergeten alle besef van tijd) onze huurcamper ophalen. We hebben nog maar 18 dagen een camper nodig om naar Sydney te komen dus huren is dan de beste optie (is tevens een beetje luxer met airco etc. en rijdt ook meteen een stuk zuiniger....niet de 1 op 5 of 6 zoals de hiace).
Ok, dat was het dan wel weer voor nu en we houden jullie op de hoogte van andere belevenissen en avonturen.
O, bijna vergeten.
Jullie hadden nog een aantal foto's tegoed van onze vorige blog. Dus hier zijn er een paar.
Onze Dolfijnen Cruise.....Aaawwwwwwww
Hadden we al gezegd dat er veel vliegen zijn? Ja dus!!!!
Thorny Devil
Jeroen, you may kiss your bride!
Hadden we al gezegd dat er vliegen waren?
