Hallo iedereen,
We zijn weer in de plaats waar het allemaal begon.....back in Sydney! De oostkust ligt inmiddels ook alweer achter ons!
Het rondje is na bijna 3 maanden weer compleet! Voelt allemaal vertrouwd aan in Sydney...Twas alsof we vanmiddag thuiskwamen.
Maar geen nood....onze tijd aan de andere kant van de wereld is nog niet voorbij, dus we komen nog lang niet terug :-)
Maar laten we beginnen waar we jullie hadden achtergelaten...in Cairns!
Maar eerst een aantal belangrijkere dingen dan onze vervelende reisverslagen ;-)
- Martijn, nog van harte gefeliciteerd met je 8ste verjaardag vorige week. Ik mag vast wel een keertje met je mee in je optimist toch?
- Ome Jaap, van harte gefeliciteerd met je verjaardag morgen (tis vandaag zaterdag 17 Maart). Hou je een gebakje voor ons achter?
Ok, we beginnen in Cairns:
Omdat we pas op 28 februari onze Britz/Backpacker campervan konden ophalen, hadden we nog wat extra tijd te besteden in Cairns (of omgeving). Cairns kennen we zo langzamerhand wel, dus we kozen voor het omgeving gebeuren. We zijn daarom met de kabelbaan naar Kuranda (the town in the rainforest) gegaan. Mooie uitzichten over Cairns, de oceaan, het regenwoud en de Barron Falls (waterval). De bedoeling was om met de Kuranda express trein terug naar Cairns te gaan, maar vanwege regenval waren er aardverschuivingen geweest waardoor de trein jammer genoeg niet meer reed. We hebben de kabelbaan dus heen en terug genomen. Leuk dagje uit. We moesten er even tussenuit ;-)
De volgende dag hebben we dus onze campervan opgehaald (wauw, wat een verademing: Airco, radio, koelkast en alles gaat zo soepel) en kon onze reis weer verder.
We hadden besloten om niet verder naar het noorden te gaan (Cape Tribulation en Daintree etc.) omdat de wegen waarschijnlijk niet toegangkelijk waren vanwege regenval (overstromingen etc.). Helaas!
We zijn dus zuidwaarts en inland gegaan naar the Atheron Tablelands.....Onze watervallendag :-) We zijn zo'n beetje naar alle watervallen gegaan die in onze infoboekjes werden aangegeven (we konden niet alles even makkelijk vinden maar ach, een watervalletje meer of minder!)
De ene waterval was nog mooier dan de andere.....en we zijn nu eenmaal alletwee gek op watervallen.
Aan het eind van de dag, tijdens ons bezoek aan de laatste twee watervallen kwamen we oog in oog met een Cassowary. Voor niet kenners, dit is een struisvogelachtige vogel die al 5 miljoen jaar op deze wereld voorkomt en die bijna is uitgestorven (er bestaan nog maar 1.500 exemplaren in het wild). We waren dus pretty excited want ze zijn ook nog eens tamelijk schuw.
Later bij de waterval kwamen we een ander beest tegen die we liever niet tegenkomen.....een enorme reuzenspin....eeeeeeew!
Aangezien ze in Queensland niet aan day light saving doen werd het al vroeg schemerig (en de nacht volgt dan zeeeeeer snel, 7 uur 's avonds is het pikkenacht) en het begon weer eens stevig te regenen (de hele dag was al een beetje druilerig....wel weer heel warm), ja het is natuurlijk regentijd in het tropische noorden, dus de weg naar de camping in Innisfail was weer zeer avontuurlijk.
Speaking of regenseizoen: een bezoekje aan Tully kon niet achterwege blijven. Dit is het natste plekje van Australie, waar de jaarlijkse regenval niet in millimeters maar in meters wordt aangeduid. Om dit te verduidelijken staat er de Tully Gumboot, een enorme laars van 7 meter en nog wat hoog die aangeeft hoeveel water er in het recordjaar is gevallen.
Ze hebben hier trouwens een heleboel "Big" dingen die je kunt bezoeken. Reuze grote bouwwerken van een bepaald item belangrijk voor de streek of plaats. We hebben er een aantal gezien en bezocht: The Big Winch, The Big Prawn, The Big Lobster, The Big Mango (hmmm...heerlijk die Mango Smoothie), The Big Pineapple (hmmmm...heerlijk die Ananas Smoothie),
The Big Banana (hmmmmmm....heerlijk die banaan Smoothie)...... Ja, we nemen het er hier goed van. Toen we voor het eerst de Bruce Highway opreden hoorden we inderdaad Bruce Springsteen's Born in the USA op de radio en toen we langs het plaatsje Rolling Stone reden, was net Paint it Black van de Rolling Stones op de radio. Na een scenic omweg draaiden we de Bruce Highway weer op en wat hoorden we......Bruce Springsten met Dancing in the Dark.....Toeval? Of worden we in de gaten gehouden? "Big" Brother. Juist, weer een Big iets ;-)
Enniewee, na weer een waterval bezocht te hebben (we vinden ze nu eenmaal geweldig) en weer een geweldig mooi strand grenzend aan het regenwoud bezocht te hebben (niet zonder kleerscheuren helaas.....die boom sprong zomaar achter onze camper toen we achteruit reden om naar een mooier punt voor onze foto te rijden) kwamen we in een grote Stad aan. Townsville. Na Adelaide waren we dat niet meer gewend. Alice Springs is een stad maar stelt qua omvang niet veel voor en Darwin is ook wel aardig groot, maar daar merk je niets van. En grote steden moet je vanuit de lucht zien, dus we zijn eerst Mt. Stuart (Mt = mount = berg) opgereden....nou ja opgereden????....opgekropen...wow, lekker steil man! Steile wegen zijn we vaker tegen gekomen....de meest extreme ervaring volgt later :-)
We hadden dus een mooi uitzicht over Townsville, de oceaan en de omliggende gebieden. Cool!
Daarna zijn we nog Townsville ingereden voor een bezoek aan Castle Hill (waar je weer een mooi uitzicht hebt over Townsville, de oceaan en de omliggende gebieden maar nu vanuit Townsville zelf...de heuvel (weer lekker steile wegen) ligt zo'n beetje in het centrum)
en Reef HQ (een zeedierentuin/aquarium) Georgia heeft zich weer uitgeleefd.....weer honderden foto's van Nemo
.......Ja, Georgia....ik heb honderden foto's gemaakt van de possum die ons op de camping een bezoekje bracht, dus we staan gelijk.........ok, ik heb honderden foto's gemaakt van krokodillen en kangeroos....maar jij hebt duizenden foto's gemaakt van koala's....dus we staan nog steeds gelijk ;-) BTW: ik had Nemo al lang in het echt gezien tijdens het duiken! :-P
Volgende stop was Airlie Beach.......de toegangspoort naar de Whitsunday Islands.
Airlie Beach zelf is enorm toeristisch, maar dat valt heel erg op.....alles aan de oostkust is ontzettend toeristisch en druk. Maar in ieder geval, we hebben dus een dagtocht op een boot naar een aantal van de Whitsunday Eilanden gemaakt. De boot was aardig stabiel en de zee was aardig rustig, dus Georgia had niet erg last van zeeziekte....dus Rene, de nieuwe boot is geen enkel probleem meer voor Georgia :-)
We hebben gesnorkeld bij Hook Island, het op drie na meest gefotografeerde plekje van Australie, Hill Inlet Lookout gefotografeerd, over Whitehaven Beach (witte stranden, turquoise water, groen oerwoud........zucht....wat mooi!) gewandeld en een fotosessie gehouden.
Alles wat mensen zich bij paradijselijke eilanden voorstellen vind je op de Whitsundays..WOW!
De volgende dag zijn we doorgereden naar Yeppoon.....daar weten ze pas echt wat steile hellingen zijn. Gewoon midden in de stad zijn wegen die in een hoek van 45 graden omhoog gaan. Versnelling twee was zelfs te zwaar, dus gebruik van handrem en verder in zijn 1 was noodzakelijk om boven te komen...Yihaaaaaa!
Vanuit Yeppoon zijn hebben we een veerboot naar Keppel Island genomen (landing op het strand). We kwamen aan met zware regen en hoge golven, maar eenmaal op het eiland klaarde het op en was het weer fantastisch weer. Een hele dag gesnorkeld en in de zon gelegen op ons eigen prive strand (moeilijk te bereiken maar dan heb je ook wat). O ja, Georgia heeft dit keer ook de echte Nemo in zijn natuurlijke omgeving (het koraal) in het wild gezien. Hopelijk hoeft ze nu geen foto's meer!
We wilden nog graag van Town 1770 (de plaats waar Captain Cook aan land is gegaan) naar Lady Musgrave Island (het begin van de Great Barrier Reef), maar vanwege de cycloon waren er golven van 4 meter hoog en het zicht onder water was praktisch nul. Dus dat hebben we helaas moeten overslaan :-(
We zijn daarom maar doorgereden naar Bundaberg, waar we we 's avonds/'s nachts naar de turtle rookery "Mon Repos" zijn geweest en jonge schildpadjes uit het zand hebben zien kruipen op weg naar de oceaan.
In Rockhampton wilden we bij de Spire (de grensovergang van de Tropical Capricorn, zeg maar een soort tropische evenaar) langs, maar we konden hem niet vinden en zijn doorgereden naar Hervey Bay voor een dagtocht naar Fraser Island in een 4 wiel aangedreven super uitvoering van een bus. Het hele eiland is van zand (wereld erfgoed) dus ook de wegen....leuke hobbelige tocht over het eiland! We hebben heerlijk gezwommen in het zoetwatermeer (Lake McKenzie) met superhelder en superschoon drinkwater. Geen nood, de enige dieren die er zwemmen zijn kleine visjes en kleine schildpadden. Mooi eiland!
Ons volgende doel: de Sunshine Coast!
Met 300 dagen: zonneschijn, strakblauwe luchten, witte stranden en blauwe oceaan een idylische plek............Ok, wij kwamen dus aan en het was regen, regen, regen! We zaten midden in een enorme storm. Auto's die niet meer verder konden rijden etc. Sunshine Coast? Where?
Hadden we al gezegt dat er hier ook veel muggen zitten?
Nou, er zitten hier veel muggen. Ook Sandflies die je enkels lekker kunnen doen laten jeuken. Enniewee, Georgia was blijkbaar gestoken door een verkeerde mug want haar hand begon helemaal op te zwellen. Een bezoek aan de dokter en een penninciline (of zo iets) kuur heeft dat gelukkig weer opgelost.
En een ander spektakel op weg naar Brisbane......FILE. De eerste keer in Australie dat we in de file stonden....en dat dan ook nog eens op een zondagavond.
We hadden met Jan Duque (een zakenrelatie) afgesproken om maandagavond uit eten te gaan. Dus maandag hebben we Brisbane een beetje verkend. Voornamelijk vanaf het water. Brisbane heeft namelijk uitstekend openbaar vervoer. Je koopt 's morgens een kaartje voor $5,10 en je mag de hele dag (behalve spitsuur) met de bus, de trein, en het beste de veerboten. We hebben de halve middag dus op een City Cat (de veerboot) over de Brisbane River gevaren. Mooie stad vooral bij 38 graden vanaf het water :-)
's Avonds hebben we heel lekker gegeten en een ontzettend gezellige avond gehad met Jan Duque en zijn vrouw. Het werd nogal laat en we hadden mazzel dat we net de laatste bus terug naar de camping konden pakken.
De volgende trekpleister op onze route: de Gold Coast.
De Gold Coast is de verzamelnaam voor een aantal badplaatsen met allemaal goudkleurige stranden (vandaar de naam). Net als de Sunshine Coast 300 dagen per jaar zon met strakblauwe lucht. Dus toen wij er aankwamen......yep.......regen, regen, regen!
We zijn op de Q1 Observation Deck geweest in Surfers Paradise, het hoogste residential building ter wereld met een adembenemend uitzicht over de Gold Coast tot aan Brisbane toe....tenminste als het niet mistig is en niet regent. :-(
De andere Gold Coast stranden hebben we maar gelaten voor wat ze waren, het was namelijk KOUD! We hebben zelfs onze jassen aan moeten trekken anders was het niet aangenaam.
We hadden het toen wel een beetje gehad in Queensland en zijn daarom maar de grens overgestoken naar New South Wales. Ongelooflijk! Mooie uitzichten, mooie bergen, mooie stranden, mooie blauwe havens waar de dolfijnen weer vrolijk aan het spelen waren, mooi weer (met 's nachts aangename slaaptemperaturen). NSW rocks!
En nu zitten we dus weer in Sydney met morgen een vlucht naar Tasmanie op het programma. daarna nog twee dagen Sydney met de Sydney Harbour Bridge Climb en dan zit onze tijd in Australie erop.......en dan NZ!!!!!!!!!!!
Leuk, maar vreselijk commercieel. We weten niet hoe het voor het overlijden van Steve Irwin was, maar nu is het alleen maar Steve Irwin wat de klok slaat. Al op de Bruce Highway kom je enorme borden tegen met Steve erop, de weg naar de Zoo heet inmiddels de "Steve Irwin Way" en in de Zoo is het gewoon een grote Steve Irwin Gedenkplaats en kun je alles wat je maar bedenken kan met de afbeelding van Steve erop kopen! Steve kookschorten, Steve kopjes, Steve T-Shirts, Steve petjes, Steve onderzetters, Steve sokken, Steve slippers, etc., etc., o ja en er zijn ook nog dieren. Het was weer eens 38 graden maar we hebben ons uitstekend vermaakt. Zo vaak komt het niet voor dat je een olifant uit je hand laat eten :-) 
